Ademhaling hond: hoesten en benauwdheid

Iedereen weet hoe je moet ademhalen en hoe ademhaling bij een dier eruit ziet. Maar waar kijk je nou eigenlijk precies naar? Uit welke elementen is een ademteug opgebouwd? Waar kan het fout gaan?

Normale ademhaling

Bij een normale ademcyclus verplaatst het dier de borst en de buik naar buiten. De ademfrequentie van de hond ligt tussen de 10-30 ademteugen per minuut (in rust). Dit is niet te tellen op het moment dat de hond aan het hijgen is, hij ventileert dan alleen de luchtpijp en neemt niet bij elke ademhaling zuurstof op via de longen. U kunt de bek dichthouden om de normale ademfrequentie te tellen.

Het inademen is een actief proces. Dit betekent dat het dier er spieren voor moet gebruiken. Het middenrif trekt naar beneden (en de buik zet uit) waardoor de borstholte groter wordt. Ten gevolge hiervan wordt er lucht aangezogen. Uitademen gaat passief. Dat wil zeggen dat de lucht automatisch naar buiten wordt geduwd wanneer de ademhalingsspieren ontspannen. De buikspieren hebben bij een normale ademhaling geen rol bij het uitademen.

Problemen

Problemen met de ademhaling kunnen behalve in de longen of luchtwegen ook daarbuiten liggen. Pijn elders in het lichaam kan er ook voor zorgen dat het dier anders gaat ademen om de pijnlijke plek zo stil mogelijk te houden.

Afwijkend zijn:

  • Buikademhaling: de hond beweegt de borst niet wanneer hij ademhaalt. Dit gebeurt bijvoorbeeld bij pijn aan de ribben.
  • Borstademhaling: bij pijn in de buik probeert de hond deze niet uit te zetten bij een ademteug.
  • Pendelende ademhaling: de buik en borst zetten om de beurt uit bij elke ademteug. Dit zien we vaak bij beschadiging aan het middenrif.

Symptomen

De belangrijkste kenmerken die u bij uw hond met luchtwegproblemen zou kunnen zien, vindt u hieronder. De ernst van deze symptomen is moeilijk aan te geven, omdat bijvoorbeeld een hoestje heel onschuldig kan zijn, maar ook op een ernstig hartprobleem kan wijzen. Daarom zijn onderstaande verschijnselen altijd een reden om uw dierenarts te bezoeken.

1. Benauwdheid

Hoe ziet u of uw hond benauwd is, zonder dat hij dat kan vertellen? Dit is een hele lastige, daarom is het belangrijk om op alle veranderingen in het gedrag te letten. Een hond die benauwd is probeert zijn borstkas zo veel mogelijk vrij te houden. De hond wil het liefst zitten met de voorpoten wijd uit elkaar. Vaak gaat dit gepaard met bijgeluiden zoals snurken en hoesten. De ademfrequentie wordt meestal sneller en u ziet de buik vaak heftig uitzetten en samenknijpen.

2. Hoesten

Hoesten kan komen vanuit de longen, de luchtpijp of de keel. Het is niet altijd mogelijk om te horen waar de oorsprong precies ligt. Voor uw dierenarts is het belangrijk om te weten hoe de hoest precies klinkt. Hoest het dier dus niet constant, maar af en toe, probeer dan te onthouden welke kenmerken de hoest heeft. Klinkt het droog of vochtig? Komt het hoesten in buien of is het af en toe een kuchje? Heeft u het idee dat de hond iets ophoest en weer doorslikt? Is er een aanleiding voor het hoesten, zoals een wandeling of juist binnen zijn? Dit zijn allemaal aanwijzingen voor de oorzaak en locatie van het probleem.

3. Neusuitvloeiing

Viezigheid uit de neus kan er uitzien als gele dikke smurrie, maar kan ook een enkel streepje helder vocht zijn. Honden likken hun eigen neus (meestal) schoon, dus u zult het niet vaak in grote hoeveelheden zien.

4. Accessoire adembewegingen

Deze treden op bij elke meer of mindere mate van benauwdheid. Het dier moet moeite doen om in- en uit te ademen, waardoor het bijvoorbeeld ook de neusvleugels mee naar binnen trekt.

5. Naknijpen

Ziet u de buikspieren van de hond samentrekken bij het uitademen (u kunt dit zien in de lies)? Dit betekent dat het dier niet geheel passief kan uitademen en dus een beetje moeite moet doen om het laatste beetje lucht uit de longen te krijgen. De oorzaak hiervoor kan in de longen zelf liggen, maar is ook vaak te vinden in versmalde voorste luchtwegen. Het is vaak te zien bij honden met erfelijk vernauwde luchtwegen zoals de buldog.

6. Blauwe slijmvliezen

Dit kunt u het makkelijkst zien in de bek. Bij ernstig zuurstoftekort worden de slijmvliezen blauw, dit heet cyanose.


Trustpilot
Betalen met iDeal Betalen met Visa Betalen met Maestro   Onlinegeschillenbeslechting

Een moment geduld aub...

Toegevoegd aan je winkelmand

Verder winkelen
Naar kassa en afrekenen
Verder winkelen
Naar kassa en afrekenen